در این مطلب جرم قاچاق انسان را بررسی نموده و مصادیقی که از نظر قانون ارتکاب آن ها در زمره جرم قاچاق انسان می باشد را بیان می نماییم.
ماده 1 و 2 قانون مبارزه با قاچاق انسان مصادیق این جرم را بیان نموده، برابر با مواد اخیر:
ماده 1-قاچاق انسان عبارتست از:
الف – خارج يا وارد ساختن و يا ترانزيت مجاز يا غيرمجاز فرد يا افراد از مرزهاي كشور با اجبار و اكراه يا تهديد يا خدعه و نيرنگ و يا با سوء استفاده از قدرت يا موقعيت خود يا سوء استفاده از وضعيت فرد يا افراد ياد شده، به قصد فحشاء يا برداشت اعضا وجوارح، بردگي و ازدواج.
ب – تحويل گرفتن يا انتقال دادن يا مخفي نمودن يا فراهم ساختن موجبات اخفاء فرد يا افراد موضوع بند (الف) اين ماده پس از عبور از مرز با همان مقصود.
ماده 2- اعمال زیر در حکم قاچاق انسان محسوب می شود:
الف – تشكيل يا اداره دسته يا گروه كه هدف آن انجام امور موضوع ماده (1) اين قانون باشد.
ب – عبور دادن (خارج يا وارد ساختن و يا ترانزيت)، حمل يا انتقال مجاز ياغيرمجاز فرد يا افراد به طور سازمان يافته براي فحشاء يا ساير مقاصد موضوع ماده (1) اين قانون هر چند با رضايت آنان باشد.
ج- عبور دادن (خارج يا وارد ساختن و يا ترانزيت)، حمل يا انتقال غيرمجاز افراد به قصد فحشاء هر چند با رضايت آنان باشد.
در جرم قاچاق انسان حتماً باید شخص از مرزها خارج شود هم چنین قاچاق انسان زمانی محقق می شود که قصد مرتکب از خارج کردن شخص از کشور، فحشاء یا برداشت اعضاء و جوارح یا بردگی یا ازدواج باشد.
هم چنین علاوه بر شخصی که قربانی را به این مقاصد از کشور خارج نموده، آن شخصی که قربانی را در خارج از کشور تحویل می گیرد (یا مخفی می نماید یا موجبات اخفای قربانی را فراهم می آورد) نیز چنانچه با همان مقاصد باشد، مرتکب جرم موضوع قاچاق انسان قرار می گیرد.
مجازات جرم قاچاق انسان
ماده ۳ – چنانچه عمل مرتکب «قاچاق انسان» از مصادیق مندرج در قانون مجازات اسلامی باشد مطابق مجازاتهای مقرر در قانون یاد شده و در غیر این صورت به حبس ازدو تا ده سال و پرداخت جزای نقدی معادل دو برابر وجوه یا اموال حاصل از بزه یا وجوه
واموالی که از طرف بزه دیده یا شخص ثالث وعده پرداخت آن به مرتکب داده شدهاست، محکوم میشود.
تبصره ۱- چنانچه فرد قاچاق شده کمتر از هجده سال تمام داشته باشد و عمل ارتکابی از مصادیق محاربه و افساد فیالارض نباشد، مرتکب به حداکثر مجازات مقرر دراین ماده محکوم میشود.
تبصره ۲- کسی که شروع به ارتکاب جرائم موضوع این قانون نماید لیکن نتیجه منظور بدون اراده وی محقق نگردد، به شش ماه تا دو سال حبس محکوم میگردد.
تبصره ۳- مجازات معاونت در جرم «قاچاق انسان» به میزان دو تا پنج سال حبس حسب مورد و نیز جزای نقدی معادل وجوه یا اموال حاصل از بزه یا وجوه و اموالی که ازطرف بزه دیده یا شخص ثالث وعده پرداخت آن به مرتکب داده شده است، خواهد بود.
