در مورد تحصیل زوجه هیچ مقررات قانونی وجود ندارد که آن را اجازه یا منع کند. به نظر می رسد که زوجه در حدود متعارف و به شرطی که با مصالح خانوادگی منافات نداشته باشد، می تواند تحصیل کند و مرد حق ندارد زن را از تحصیل منع نماید. اگر مَرد تمایل به تحصیل زن ندارد باید این امر را در زمان انعقاد نکاح شرط نماید.
ماده 1103 قانون مدنی زوجین را به حسن معاشرت با یکدیگر مکلف نموده است.
برابر با ماده اخیر – زن و شوهر مکلف به حسن معاشرت با یکدیگرند.
فلذا تمام اموری که از نظر اجتماعی توهین محسوب می شود یا رفتاری که با عشق و احترام به کانون خانواده و اقتضای محبت و همدلی بین دو همسر منافات دارد سوء معاشرت است و احتمال دارد مبنای سقوط حق نفقه و حتی در حالت شدید خود، طلاق قرار گیرد؛ پس تحصیل زوجه می تواند از چنین مواردی باشد.
به طور کلی می توان از این ماده قانونی این گونه نتیجه گرفت:
در این خصوص می بایست توجه داشت چنانچه تحصیل زوجه مغایر تکلیف ایشان به تمکین از زوج باشد، زوج می تواند با دعوای الزام به تمکین، نشوز زوجه را اثبات نماید؛ بعنوان مثال تحصیل زوجه، آنقدر وقت گیر باشد که ایشان نتواند وظایف شرعی و زناشویی خود را انجام دهد که در این خصوص می تواند از موارد ناشزه بودن زن و نتیجتاً عدم استحقاق ایشان به نفقه باشد.
