در این مطلب به جرم تبانی برای بردن مال غیر پرداخته و شرایط تحقق این جرم را بررسی می نماییم.
در این جرم، حالتی پیش می آید که؛ اشخاصی با یکدیگر تبانی کرده و برای بردن مالی که متعلق به دیگری می باشد علیه یکدیگر اقامه دعوا می نمایند یا اینکه آن شخص با همان هدف با یکی از طرفین دعوا تبانی نموده و به عنوان ثالث وارد دعوای ایشان میشود، فلذا در این جرم، اقامه دعوا حتماً باید وجود داشته باشد بدین صورت که یا طرفین با قصد اخذ مال غیر علیه یکدیگر اقامه دعوا نمایند یا اینکه به جهت تبانی طرفین با یکدیگر و با قصداخذ مال غیر؛ یک یا چند نفر از آن ها در دعوایی که اقامه گریده به عنوان ثالث وارد گردند.
برابر با ماده 1 و 2 قانون مجازات اشخاصی که برای بردن مال غیر تبانی می نمایند:
“ماده1– هرگاه اشخاصی با یکدیگر تبانی کرده و برای بردن مالی که متعلق به غیر است بر همدیگر اقامه دعوی نمایند این اقدام آنها جزء تشبث به وسایل متقلبانه برای بردن مال دیگری که به موجب ماده ۲۳۸ قانون مجازات عمومی پیشبینی شده است محسوب و به مجازات مندرجه در ماده مزبوره محکوم خواهند شد.
ماده 2-اشخاصی که به عنوان شخص ثالث در دعوایی وارد شده یا به عنوان شخص ثالث بر حکمی اعتراض کرده یا بر محکوم به حکمی مستقیماً اقامه دعوی نمایند و این اقدامات آنها ناشی از تبانی با یکی از اصحاب دعوی برای بردن مال یا تضییع حق طرف دیگر دعوی باشد کلاهبردار محسوب و علاوه بر تأدیه خسارات وارده به مجازات کلاهبرداری محکوم خواهند بود.
تبانی هر یک از طرفین دعوای اصلی با اشخاص فوق نیز در حکم کلاهبرداری است و مرتکب به مجازات مذکوره محکوم میگردد.“
این جرم از جرایم مطلق بوده فلذا چنانچه بردن مال دیگری محقق نگردد تأثیری نداشته و صرف این عمل جرم تلقی می گردد.
جرم کلاهبرداری و انواع آن در این بخش بررسی گردیده است.
