در این مطلب به بحث انتشار هجو نامه علیه دیگری پرداخته و تفاوت آن با توهین را بررسی می نماییم.
انتشار هجو نامه علیه دیگری چیست؟
زمانی اتفاق می افتد که مرتکب، مخاطب خود را به استفاده از نظم یا نثر اعم از کتبی یا شفاهی، هجو کند؛ در واقع در این جرم، مرتکب صرفاً توهین ننموده بلکه در قالب نظم یا نثر مرتکب چنین عملی می شود.
برابر با ماده 700 قانون مجازات اسلامی بخش تعزیرات اصلاحی 99 “هر کس با نظم یا نثر یا به صورت کتبی یا شفاهی کسی را هجو کند و یا هجویه ای منتشر نماید، به حبس از یک تا شش ماه محکوم می شود.“
منظور از هجو این می باشد که فردی در قالب نظم (شعر) یا نثر (متن) کتباً یا شفاهاً دیگری را مخاطب توهین قرار دهد.
جرم موضوع این ماده از جرایم قابل گذشت می باشد.
مجازات این جرم یک ماه تا هفت ماه حبس می باشد فلذا برابر با تبصره ماده 37 قانون مجازات اسلامی- چنانچه در اجرای مقررات این ماده یا سایر مقرراتی که به موجب آن مجازات تخفیف می باید، حکم به حبس کمتر از نود و یک روز صادر شود، به مجازات جایگزین حبس مربوط تبدیل می شود.
فلذا در صورتی که حکم به حبس کمتر از نود و یک روز داده شود، مجازات جایگزین حبس در خصوص مرتکب اجرا می گردد.
حبس موضوع این جرم، حبس تعزیری درجه هفت می باشد؛ مستنداً به قسمت اخیر بند ب ماده 37 قانون مجازات اسلامی، در صورت وجود یک یا چند جهت از جهات تخفیف، تبدیل مجازات حبس درجه هفت به جزای نقدی درحه هفت امکان پذیر می باشد.
جزای نقدی درجه هفت : جزای نقدی بیش از ده میلیون ریال تا بیست میلیون ریال.
تفاوت انتشار هجو نامه علیه دیگری با توهین
در توهین مرتکب صرفاً علیه مخاطب خود الفظ رکیک به کار می برد، چنانچه مرتکب همین عمل را در قالب نظم یا نثری بیان نماید مرتکب جرم موضوع این مطلب گردیده است.
