در این مطلب به بحث تدلیس در نکاح پرداخته و ضمانت اجرای کیفری آن را بیان و مستند قانونی آنرا ذکر می کنیم.
تدلیس در نکاح یعنی فریب طرف مقابل در برخی از امور که باعث ازدواج می گردد مانند فریب مرد به باکره بودن زن از جانب ایشان یا فریب زن به داشتن مدرک نحضیلی یا شرایط شغلی مرد از جانب ایشان، فلذا مرتکب این جرم هم می تواند زوج باشد هم زوجه.
تدلیس در ازدواج که از موجبات حق فسخ نکاح نیز می باشد از عنوان کیفری نیز برخوردار بوده و قانونگذار در ماده 647 قانون مجازات اسلامی تعزیرات اصلاحی 1399 مجازات آن را تعیین نموده است. برابر با ماده اخیر:
” چنانچه هر يك از زوجين قبل از عقد ازدواج طرف خود را به امور واهي از قبيل داشتن تحصيلات عالي، تمكن مالي، موقعيت اجتماعي، شغل و سمت خاص، تجرد و امثال آن فريب دهد و عقد بر مبناي هر يك از آنها واقع شود مرتكب به حبس تعزيري از سه ماه تا يك سال محكوم مي گردد.”
مرتکب این جرم هم می تواند مرد باشد هم زن؛ برای تحقق این جرم، عقد باید بر مبنای آن امور واهی منعقد گردیده باشد.
برابر با تبصره الحاقی 1399/2/23 دادگاه مکلف است به حداقل مجازات حکم دهد مگر اینکه جهاتی مانند شیوه ارتکاب جرم یا انگیزه مرتکب یا سوابق فردی اجتماعی، خانوداگی مرتکب باعث افزایش مجازات از نظز ایشان شود یا اینکه قانون تشدید مجازات را تجویز نموده باشد که در این صورت قاضی می بایست جهت افزایش مجازات بیش از حداقل قانونی را در دادنامه قید نماید؛
فلذا چنانچه در این جرم، مرتکب به سه ماه حبس تعزیری محکوم گردد مستد به ماده65 قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 مرتکب الزاماً به مجازات جایگزین حبس محکوم می گردد و در این باره امکان اعمال حبس وجود ندارد.
به عنوان مثال اگر زنی مرد را فریب دهد که باکره می باشد و مرد به عنوان این جرم از ایشان شکایت نماید و زن (در صورت عدم وجود جهات تشدید مجازات) به سه ماه حبس محکوم گردد؛ مجازات حبس برای ایشان اعمال نگردیده و به مجازات جایگزین حبس (مانند جزای نقدی یا خدمات عمومی رایگان و ….) محکوم می گردد.
